توضيح كاملي از جهنم و نوع عذاب در آن
گفته شده است.دوزخ جايي ست كه گنه كاران پس از مرگ به آنجا مي روند و تا ابد در آن ميمانند.
به اين ترتيب گنهكار محكوم است تا ابد در آتش دوزخ بماند و بسوزد.
خدا رحمان و رحيم است و ذات خدا جز عشق نيست.
عشق يكي از صفات خدا نيست.
بلكه ذات مبارك اوست و عشق تاب رنچ و عذاب دايمي
كسي را ندارد بلكه مي خواهد يكايك ما
به مراتب والاتري از كمال برسيم و پاكي و نيكي در ما رشد كرده
و افزايش يابد.بنابراين اگر آتشي در كار هست آتش تطهير و پاكسازي است.
زماني كه روح تطهير شود.ديگر لازم نيست
در آتش بسوزد.جهنم قسمتي از عالم اختري است .
نوعي قرنطينه روحي ست كه برخي از ارواح
به واسطه اعمال نادرست خود بايد در آن بمانند
تا تصفيه و پالوده و تطهير شوند.
بايد به ياد داشت كه اين مرتبه و عالم ابدي نيست.
سفر روح به سوي كمال همچون ادامه دارد تا
جايي كه به پاكي وكمال مطلق برسد و با خدا يكي شود.
اما فرايند تصفيه و تطهير چگونه انجام مي شود؟
در آن مقطع .روح بايد با سوابق .
گذشته خود رو برو شود.همه گناهاني كه طي اقامت در زمين
از سر غفلت با آگاهانه مرتكب شده است.
در برابر او پديدار مي شوند.
وقتي كه روح با سابقه خود مواجه مي شود نسبت به آن
واكنش نشان مي دهد.او تشخيص مي دهد كه زندگي اش
يك زندگي آرماني و درست نبوده
است.در نتيجه تضادي ميان جنبه هاي
والاي وجود او(خود الهي)و جنبه پست ترش
به وجود مي آيد و همين عذاب و پشيماني شديدي
را برايش پيش مي آورد.در واقع دوزخ شامل
تشخيص دادن اهميت و تاثير اعمال ناشايست ماست كه
نتيجه آن عذاب و رنج دروني را به دنبال دارد
كه عذاب دوزخي تلقي شده است.كسي
دست ما را نمي گيرد و در آتش نمي افكند.
آتش و سايروسايل و روش هاي عذاب و شكنجه اي
كه گفته شده در دوزخ وجود دارد.نمادي از رنج روحي است كه
فرد با تشخيص بدي ها و لغرش هاي خود دچار آن مي شود.
بايد دانست كه بهشت و دوزخ مرتبه اي از آگاهي هستند
واز آنجايي كه در عالم اختري مشترك و مشابه هستند
جذب هم مي شوند .بهشت و دوزخ را مي سازند.
در روح دوزخ مي آموزد كه گناه
رنجي اجتناب ناپذير به دنبال دارد.
و بذر رنج را در خود مي پرورد .
هيچ گناهي نيست كه به رنج منتهي نشود.
در دوزخ روح تصفيه مي شود
درست مانند طلا كه در كوره ذوب مي شود
تا ناخالصي هايش جدا شود.اما در دوزخ هم ناپاكي ها تصقيه نمي شود
و ارواح معدودي كه بسيار پاك و قوي هستند
ميتوانند چنان آتش تصفيه كننده اي را تاب بياورند .
بنابراين روح در يك مرحله پاكسازي به پاكي مطلق نمي رسد.
بلكه تا جايي كه تاب دارد پاكسازي مي شود
و اين تخليه اعمال گذشته است كه باعث رنج كشيدن او در زمين مي شود
دوزخ چنانچه گفته شد جا يا مكاني خاص نيست.
بلكه حالت و مرتبه اي از آگاهي ست
اما كسانيكه داراي يك نوع آگاهي هستند .
گرد هم مي آيند و آنگاه دوزخ براي آنها يك مكان رواني است.
ميتوان فضاي چنين مكاني را تجسم كرد .
كساني كه در قلبشان نفرت دارند.
كساني كه گرفتارشهوت هستند
و كساني كه خواسته هاي ارضا نشده و ناپاك دارند
و همگي در يك مكان قرارميگيرند.
و به اين ترتيب جهنمي به پا مي كنند.
وقتي كه انسان در خفا مرتكب گناهي مي شود
كه ديگران آن را نمي بينند از آن لذت مي برد.
اما وقتي كه مجبور شده در كنار هزاران نفريكه
همان گناه را مرتكب مي شوند بماند از اعماق قلب خود فرياد مي زند
من درپريشاني و رنج به سر مي برم.
نمي خواهم ديگر مرتكباين گناه شوم.
آيا كسي هست مرا نجات دهد؟ در اين هنگام يكي از گروه هاي نجات
كه در دنياي اختري وجود دارند به فرياد او جواب خواهند داد.اعضاي گروه هاي نجات ارواحي هستند
كه تجارب مشابهي داشته و زماني كه در زمين بوده اند
توسط گناه هاي مشابهي وسوسه شده اند.
آنها نيروي مقاومت در برابر اين وسوسه ها را درخود رشد داده اند .
به ياري وي مي آيند و او را از دوزخ به بهشت رهنمون مي شوند.
اگر روحي طي سفر به زمين كوشيده باشد
خواسته هايش را مهار نمايد و خصايص گناه آلود خود را
كنترل كند لازم نيست وارد دوزخ شود
يا اقامت او در آنجا كوتاه خواهد بود.
بنابراين وقتي كه در زمين هستيم بايد بكوشيم زندگي پاك و مطهري داشته باشيم.
يكي از مواردي كه ما را براي داشتن زندگي درست ياري ميدهد
آن است كه هر شب اعمال روزانه ي خود
يعني كارهايي را كه طي روز انجام داده ايم را مرور كنيم .
اگر اين كار را بطورمعكوس انجام دهيم
بسيار مؤثر تر خواهد بود.يعني به مرور كارهايي بپردازيم
كه از شب تاصبح انجام داده ايم.
ممكن است اين كار در آغاز دشوار باشد .
اما به زودي به آن عادت مي كنيم و ديگر برايمان دشوار نخواهد بود.
بياييد هر شب وقتي اعمال روز را مرور ميكنيم
براي اعمال بدي كه انجام داده ايم توبه كنيم.
به اين وسيله ديگر وام هاي دوزخي ما اندوخته نمي شود
اگر امروز به خاطر مشكلي توبه كنيم.
نبايد فردا مرتكب آن شويم.زيرا اين كار مؤثر نخواهد بود.
در واقع به اين صورت فقط جايي در دوزخ انسان هاي ريا كار
براي خود حفظ مي كنيم وبدانيد كه هيچ دوزخي از آنجا بدتر نخواهد بود.روح ما طي زندگي در زمين
در نتيجه معاشرت با عالم ماده زخم ها و جراحتهاي متعدد مي بيند.
هرگاه تسليم انگيزه اي گناه آلود مي شويم
يا در مقابل ميلي پليد كرنش مي كنيم.
زخمي برروح خود وارد مي كنيم.اين زخم ها بايد شفا يابند
و فرايند شفا در دوزخ انجام مي پذيرد.
كساني كه درست زندگي مي كنند.كساني كه به عشق خدا
و با ترس از او زندگي مي كنند.
كسانيكه عاشقانه به همنوعان خود ياري مي رسانند.
بعد از ترك كالبد فيزيكي به دوزخ نمي روند .
اما پيش از عزيمت بايد خود را از تمامي كارهايي كه انجام داده ايم
همه اشتباهات پليدي ها و ضعف ها رهايي بخشيم. اگر بتوانيم تمايلات پليد خود را درمان كنيم .
نيازي نيست كه به دوزخ برويم .زيرا دوزخ فقط
براي تصفيه ما و التيام زخم هاي درونمان منظور شده است
و اگر درون ما زخمي نداشته باشد.
بازديد از دورخ هم بي مورد است.
پس بياييم تزكيه نفس كنيم و روحمان را از صفات رذيله پاك كنيم.
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم خرداد ۱۳۹۷ ساعت 15:9 توسط فریبا محمدی علوی
|
