ماهانتا

مراقبه قدیمی به شیوه تبتی 

 یکی از قدیمی ترین شیوه های مراقبه است که هنوز در صومعه های تبت مورد استفاده قرار میگیرد
آن شیوه مراقبه بر این اصل تاکید دارد که
در خانه خود طوری باش که گویی نیستی...
این را یک شیوه مراقبه کن و هر روز روی آن تعمق کن
در گوشه ای بنشین و تصور کن که تو دیگر نیستی. از این دنیا رفته ای.
رادیو روشن است، همسرت مشغول درست کردن صبحانه است، بچه هایت دارند آماده میشوند که به مدرسه بروند. و تو؟ مردی و رفته ای......
به شبحی تبدیل شو.
روی صندلی ات بنشین و آسوده شو و ناپدید شو. پیش خودت فکر کن من دیگر نیستم.
ببین در خانه ات اوضاع چگونه پیش،میرود.
خواهی دید که بدون تو نیز آب از آب هم تکان نخواهد خورد. و تو بیش،از حد خودت و وجودت را جدی گرفته بودی...
پس فایده اش چیست که اینقدر نگران امور باشی؟
تو از دنیا خواهی رفت و هر چه کرده ای به باد خواهد رفت. درست مثل رد پایی که روی شن های بیابان با وزش باد ناپدید بشود.
پس،برای لحظاتی چنان باش که گویی نیستی. برای لحظاتی بمیر و ببین....
این تکنیک مراقبه به راستی زیبا و تاثیر گذار است حتی اگر بتوانی چند ثانیه انجامش دهی تاثیری شگرف بر تو خواهد گذاشت.
فقط دست از کار بکش،و متوقف شو.
چرخ روزگار در گردش است.
وقتی این حقیقت مثل روز برایت روشن شد که تو هم که نباشی باز در به روی همان پاشنه میچرخد، ارام آرام از بخش دیگر وجودت که برای یک عمر مورد غفلت قرار گرفته بود خبر دار میشوی و این شیوه ی پذیرش، و آسودگی است.
تو فقط یک در و معبر میشوی و متوجه میشوی همه چیز بدون تو نیز پیش خواهد رفت
منظور بودا هم همین است وقتی میگوید "آسوده و شناور باش و همچون الواری خود را به دست جریان آب بسپار."
بگذار جریان آب تو را با خود ببرد، تقلا نکن. نگران نباش.
این شیوه زندگی بودایی است
شیوه ای بر اساس پذیرش کامل و در دسترس بودن و آسودگی..